Met verdriet en tegelijkertijd dankbaar voor zijn grote inzet moet Brabants Heem afscheid nemen van ons bestuurslid Theo Cuijpers. Door een hardnekkige infectieziekte was Theo al enige tijd opgenomen in het ETZ in Tilburg. Zelfs kort voor zijn overlijden, toen er uitzicht was op herstel, was Theo ervan overtuigd dat het allemaal wel goed ging komen. Maar tegen een nieuwe infectie was Theo helaas niet meer bestand. Op 77 jarige leeftijd overleed hij op 3 maart in Tilburg.
Niet alleen Brabants Heem gaat Theo missen. Bij veel heemkundekringen was Theo een graag geziene gast. En dat was niet alleen omdat Theo in de omgang een plezierig en sympathiek persoon was, maar beslist ook door zijn grote kennis van en ervaring met heemkunde en de Brabantse geschiedenis.
Na zijn docentschap Geschiedenis in het middelbaar onderwijs werd Theo in 2009 educatief medewerker bij opgericht Erfgoed Brabant, dat toen nieuw opgericht was na een aantal fusies in de Brabantse erfgoedwereld. In de wereld van de heemkunde had Theo zijn sporen toen al dik verdiend. Hij was actief voor verschillende heemkundekringen en erfgoedverenigingen, de Historische Vereniging Brabant, in werkgroepen in het erfgoedveld. In de vier jaar dat Theo voor Erfgoed Brabant werkte kwam hij met nog veel meer heemkundekringen in contact. De ondersteuning van de heemkundekringen was een belangrijk onderdeel van zijn takenpakket. De heemkunde was tegelijkertijd zijn passie. Hij schreef er graag over en bleef dat doen. Zo verzorgde hij voor Brabants Heem elk jaar een leuk artikel over een heemkundekring in het blad In Brabant, waarvan hij tot enkele jaren geleden redactielid was.
Na zijn pensionering in 2013 werd Theo bestuurslid van Brabants Heem. Zijn grote ervaring in de wereld van geschiedenis en heemkunde zette hij binnen het bestuur van Brabants Heem twaalf jaar in om de kringen te ondersteunen en allerlei activiteiten als de Knippenbergprijs en de bijeenkomst met de Belgische Kempen mede te organiseren. Theo was een trouw bezoeker van de vergaderingen en van activiteiten. Ook toen zijn fysieke mobiliteit de laatste jaren minder werd ging Theo gewoon door.
Brabants Heem is Theo dankbaar voor zijn grote inzet. Wij, en met ons velen in het Brabantse erfgoedveld, gaan Theo missen. Maar dat geldt in nog veel grotere mate voor zijn gezin, zijn dochters en allen, die hem dierbaar en nabij waren. Ons medeleven gaat naar hen uit. Wij wensen hen sterkte toe en hopen dat de vele mooie herinneringen aan Theo hen tot troost zullen zijn.
